การเลี้ยงปลากัดแบบของผม…(โม้…ตอนที่ 4)

จบไป 3 ตอนแล้วนะครับ… วันนี้ก็เลยมาโม้ต่อเป็นตอนที่ 4 … เนื้อเรื่องอาจจะไม่ปะติดปะต่อกับตอนแรกๆสักเท่าไร… แต่ก็จะเป็นเรื่องราวการทำปลากัดแบบโม้ๆสไตล์ผมตามเดิมแน่นอนครับ…

ตอนที่แล้วผมเล่าจบเรื่องของอาหารลูกปลานะครับ… คราวนี้เราไปดูเรื่องของการขุนและฟอร์มปลากันบ้าง บางอย่างอาจจะใกล้เคียงกับเรื่องการฟอร์มปลาอีกบทความหนึ่ง แต่คราวนี้จะเอาเรื่องของ HM กับ CT มาเล่ารวมด้วย… เพราะช่วงหลังๆนี่ ผมเริ่มมาทำปลาหลากรูปแบบมากขึ้น เราจะอยู่บนเวทีนี้ได้ ต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้ครบทุกรูปแบบครับ…

การฟอร์มปลากัดนี่ มันเป็นการค้นพบโดยบังเอิญนะครับ… คือที่บ้านผมมีตุ่มอยู่หลายใบ ผมก็ใส่น้ำเอาไว้เฉยๆ บางใบก็เอาไว้เก็บแม่ปลาที่ไม่ได้ใช้ วันนึงช่วงที่ผมกำลังพัฒนา Super Blue อยู่ ผมเดินไปเจอตุ่มว่างอยู่ 1 ใบ… ที่นี้ช่วงนั้นใกล้งานประกวด ปลาที่ผมพัฒนามาจะทำ Super Blue ก็เริ่มโต แต่ทำท่าจะโตไม่ทัน พอเห็นตุ่มว่างก็เกิดความคิดแว่บ… พื้นที่กว้าง อาหารถึง ปลาน่าจะใหญ่และสมบูรณ์ ประกอบกับในตุ่มนั้น มีไรแดงเกิดขึ้นเอง… 555 หนูเคยตกไปเน่าตายในนั้นครับ… เด็กที่บ้านผมเห็นแต่ขี้เกียจเอาออก… ต้องบอกว่าแย่มากๆ แต่มันดันดีตอนหลังไง… ธรรมชาติมีวิธีจัดการกันเองเสมอครับ… พอนานวันเข้าหนูตายก็เปลี่ยนเป็นอาหารชั้นดีให้กับไรแดง… น้ำกลับมาใสสะอาดและเกิดกระบวนการสร้างอาหารตามธรรมชาติ ผมก็เลยเอาปลาหัวบ่อของครอกที่จะทำ Super Blue นั่นแหละ คัดพอดูได้แล้วก็ใส่ลงไป… ตอนใส่ขนาดก็เพียงนิ้วกว่าๆ หัวก็ยังเคลือบไม่มิด… เสร็จก็ลืมไปเลย… ผ่านไป 2 สัปดาห์ นึกขึ้นได้ก็เลยไปยืนดู… โห!!! ปลาอะไรวะเนี่ย… สีฟ้าเคลือบทั้งตัว มันเงา ที่สำคัญ ใหญ่กว่าเดิมเกือบเท่านึง… 2 สัปดาห์เท่านั้นเอง… ความคิดจะส่งปลาประกวดหมดไปทันที… ทิ้งไว้อีกสักพัก… ขอดูการพัฒนามันอีกหน่อย… สั่งเด็กไว้แล้วก็ปล่อยกลับลงบ่อไป… ผ่านไปอีกเกือบ 2 สัปดาห์… ด้วยความใจร้อนอ่ะเลยเอาขึ้นก่อนกำหนด… ปลาสวยมากครับ… ในครอกเดียวกันที่เอามาเลี้ยงในเหลี่ยมแก้ว… จะเป็นเครื่องกะทัดรัด ไม่ใหญ่ คือสีได้ ตัวกะครีบไม่ได้เรื่อง… Super Blue ยังเป็นความฝัน… ถึงสีจะได้หมด แต่ตัวไม่ได้รูปทรงเครื่องครีบตามที่นึกภาพไว้… ผมจะถือว่าผมทำไม่สำเร็จนะครับ… แต่ตัวที่ลงไปอยู่ในตุ่ม… สวยมาก ถึงจะไม่ได้อย่างหวัง แต่ก็สวยไปเท่ากับปลาเกรดบีของครอกหลักๆผมทีเดียว… ช่วงนั้นผมไปที่ทุ่งครุบ่อยสักนิด… และก็ได้ซื้อเหลี่ยมยักษ์มา จากการเจรจาของพี่อรรถ… เหลี่ยมขนาด 8x8x12 นิ้ว 10x10x12 นิ้ว… จำนวน 20 ใบ ก็มาอยู่ในมือ ความคิดบรรเจิดขึ้นมาทันที… ก็เอาเหลี่ยมพวกนั้นมาทดลองกับ Super Red… ผลออกมา… ปลาสวยมาก ครีบสมบูรณ์มาก ครีบขยายตัวเร็ว ทำให้ปลาขนาดเล็กแต่มีครีบใหญ่ พอเป็นแบบนี้มันก็ขายได้เร็ว… ใครไม่ชอบบ้างล่ะ อายุ 2 เดือนนิดๆขายได้แล้ว… ปลาโตเร็วอีกต่างหาก… ทุกวันนี้ผมก็ยังใช้วิธีนี้อยู่ และพบว่าปลากัดเดิมๆที่เป็นเกรดรองๆลงไป ที่เลี้ยงในโหลขนาดเล็กๆ ครีบเครื่องกะทัดรัด… พอเอามาขุนในนี้บางตัวสามารถขยับมาเป็นเกรดดีๆได้ และขายไปในราคาสูงเช่นกัน… ทั้งนี้ต้องดูพันธุกรรมปลาเราด้วยนะครับ… ว่าสายของเขาต้องเป็นกลุ่มปลากัดครีบสั้นที่มีเครื่องใหญ่อยู่ด้วย…

ผลจากที่ทำตรงนั้น… ผมก็เลยเอามาทำกับ HM ด้วย… ช่วงนั้นพยายามทำพวกสีเทา น้ำเงิน และดำเมลาโน อยู่… สายที่ได้มา มาจากพี่สุรัตน์.. ที่ต้องบอกว่าสายเลือดดีมากๆ… เพราะปลาที่ผมทำได้ เป็น HM มากกว่า 60% … แต่ผมเลี้ยงมันไม่ดีเอง… ตรงไหนมาดูกันครับ… เนื่องจากเราต้องนำปลาครีบยาวขึ้นเร็ว ประมาณ 1.5 เดือนก็ต้องทยอยขึ้นแล้ว… ผมก็เอามาขุนวิธีเดียวกับปลากัดครีบสั้น… ฮาร์ฟ ฮาร์ฟ โอเวอร์ฮาร์ฟ… โอว… เต็มฟอร์มตั้งแต่เด็กเลย ขนาดลำตัวนิ้วนิดๆเป็นแล้ว ครีบก็สมส่วน… เดี๋ยวใหญ่หน่อยจะเอาขึ้นขาย… 555 รอต่อไป… ผลออกมาหมดสภาพครับ… พอขนาดตัวได้เขาก็โรย โรยเพราะเครื่องมันใหญ่มาก มันขยายตัวเร็วแต่ก้านครีบอ่อน ไม่แข็งแรงพอจะแบกน้ำหนักหาง กระโดง… ผมเองก็ยังไม่คิดว่าเป็นเพราะอะไร… มองว่ามันที่น้ำ อาหาร แต่ไม่ใช่สายพันธุ์แน่… จนในที่สุด บรรดาฮาร์ฟชุดนั้น ถูกจำหน่ายไปเยอรมันตัวเดียว… ในฐานะตัวแทนของปลาคนอื่น ที่ฝากมาส่งกับผม แล้วดันกัดหางขาด… ผมก็ต้องเอาของเราส่งแทน เป็น Steel Blue OHM แตก 16 ตัวเดียวจริงๆครับ… นอกนั้นก็กลับไปอยู่ในกระป๋อง…หมดสภาพไป… นั่นคือจุดที่ทำให้ผมถอดใจกับฮาร์ฟมาอีกนาน…

จนกระทั่งวันนึง…. ประกาศเลิกกิจการของ The Hunter หรือ พี่โรจน์… ผมก็เกิดความสงสัย เกิดอะไรขึ้นกับวงการปลากัดเหรอ พี่โรจน์มี Feedback ของ Aquabid ในระดับสูง ทำ Crowntail เป็นมือต้นๆคนหนึ่งทีเดียว ก็เลยเมล์ไปคุยด้วยเพื่อขอทราบเหตุผล และขอเอามาเปิดให้คนอื่นๆได้รับทราบ… ทีนี้ก็มีหลายคนที่สนใจสายพันธุ์ของพี่เขา ก็ไปติดต่อซื้อปลาที่บ้านและก็กลับมาเล่าให้ผมฟัง ว่าพี่โรจน์ถามหา ติดต่อมาคนแรกแต่ไม่เห็นมาเลย… ผมเองเคยทำคราวน์มาตั้งแต่ปีแรก แต่เลิกเพราะโดนหลอกเรื่องตัวเมีย ก็เลยไม่ค่อยสนใจนัก… ทีนี้พี่เขาถามหา จะไม่ไปก็น่าเกลียด ขณะเดียวกันได้อ่านบทความในหนังสือเกี่ยวกับ king crowtail และมีน้องๆในกลุ่ม QB ที่เพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน ต้องการปลาสายพันธุ์ดีๆมาทำ… ก็เลยตั้งใจไว้ว่า ถ้าจะทำคราวน์ ก็ขอทำให้มันสุดๆไปเลย… เป้าหมายคิงคราวน์เกิดขึ้นทันที… ก็เลยนัดวันไป ใจก็ตั้งใจจะซื้อแค่ 3-4 คู่ มาทำต้นสายก็พอ… อิ อิ… ขนมาเพียบเลยเหมือนกัน… การทำคราวน์กำเนิดขึ้นทันที…

ผ่านมาเกือบ 5 เดือน… คราวน์ตัวแรกที่เกิดในบ้านก็เกิดขึ้น… ผมก็คัดและใช้วิธีเดียวกับปลาครีบสั้น… Red Gold ทยอยออกมา… ว้าว!!! สวยแต่เด็ก ฟอร์มเต็มตั้งแต่ปลาตัวเล็ก… ลืมนึกไปถึงคราวที่ทำฮาร์ฟ… เขาเรียกว่าไม่รู้จักจำ… ลองเลี้ยงน้ำใสก็แย่ ลองน้ำใบหูกวางก็แย่ผลออกมาคือ ปลาหัวบ่อชุดนั้น แกรนหมด ได้ขนาดลำตัวเล็ก แต่ครีบใหญ่มาก และโรยเร็ว… เกิดอะไรอีกแล้วว่ะเนี่ย… จนนึกขึ้นได้ จึงรีบเปลี่ยนเทคนิคทันที… เอาขึ้นมาเหมือนเดิมครับ… แต่ไม่กั้นให้มองเห็นกันตลอดเวลา… ใจนึกไปถึงปลาพี่สุรัตน์ ปลาพี่โชค ปลาของ Xman … ปลาเล็กเขาไม่กั้นเลย… ช่วงนี้ผมเริ่มกลับมาทำฮาร์ฟด้วย ก็เลยทำวิธีเดียวกัน… ปลาโตตามธรรมชาติ ลำตัวโตมาก่อน ก้านครีบหนาอวบ กระโดงไม่ลู่ เนื้อครีบขยายตามวัย… ผมได้คราวน์หนามสวยๆ ฟอร์มดีๆมากขึ้น ทีนี้ไม่ว่าฮาร์ฟหรือคราวน์ ผมใช้วิธีเดียวกัน เลี้ยงในน้ำใบหูกวางแบบฉีกใบเลยเลยอ่ะ เปลี่ยนน้ำ 3-4 วันครั้ง… มันก็เป็นตามสายเลือดของมันเองแหละ พอลำตัวได้ขนาดที่ต้องการ ผมก็กั้นและเปิดให้พอง ล่อด้วยตัวเมียให้คึกสัก 2-3 อาทิตย์ ก็เต็มฟอร์มออกทยอยขาย… ทำให้กำหนดช่วงขายได้อีก… จากที่เคยคิดว่าพวกนี้เลี้ยงยาก ต้องดูแลมาก เปลี่ยนความคิดเลยครับ… ถ้าสายเลือดเขาดี ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะไม่เป็น… สำคัญว่าเราเข้าใจเขาไหมต่างหาก… ใครยังเอาไม่อยู่ จะลองเอาไปลองบ้างก็ได้นะครับ… แต่อย่าลืมว่าสภาพแวดล้อมที่แตกต่าง สภาพอาหารที่ไม่เหมือนกันก็มีผลด้วย เก็บรายละเอียดดีๆ ศึกษาและทดลองสักนิด… ความสำเร็จอยู่ตรงหน้าครับ… ก็ขอจบโม้ตอนที่ 4 ไว้ตรงนี้นะครับ… สำหรับโม้ตอนที่ 5 เขียนเสร็จจะประกาศในบอร์ดครับ…

BACK             NEXT