การเลี้ยงปลากัดแบบของผม…(โม้…ตอนที่ 2)

ความเดิมตอนที่แล้ว…จบลงคือผมต้องส่งปลารอบที่ 3 ครับ…แต่สภาพอากาศที่ฝรั่งเศสเย็นจัด…ส่งไปตายแน่ ผมเริ่มติดต่อหาพี่ๆหลายคน ในที่สุดทางออกที่เหมาะสมที่สุดก็คือ Heat Pack มันเป็นอะไรกันนี่ เกิดมาเพิ่งเคยได้ยิน…ฟังเล่ากันมาว่า มันเป็นห่อพลาสติกที่ให้ความร้อนได้…แล้วมันขายกันที่ไหนล่ะ…เมืองไทยไม่มีขายครับ…ของชิ้นนี้ราคาแพง และเป็นที่หวงกันมากในช่วงเข้าหนาว ไม่มีใครอยากแบ่งขายนักหรอกครับ…เพราะจะมีได้ต้องนำเข้า ยุ่งยาก แพงอีก…มาทีก็ได้นิดเดียว…ผมแจ้งไปยังลูกค้า บอกเหตุผลความจำเป็น และขอเลื่อนเวลาส่ง… ประสานกับพี่ๆหลายๆคน เพื่อขอแบ่งเจ้าของชิ้นนี้…จนได้ครับพี่ Ram_91 ติดต่อได้จากคนที่ส่งปลาใน aquabid นั่นแหละ และก็พอทราบวิธีการใช้แบบคร่าวๆ สรุปก็คือผมต้องพยายามเสี่ยงต่อไป โดยวิธีที่ผมใช้ก็คือ เมื่อผมบรรจุปลาลงถุงและห่ออย่างเรียบร้อยแล้ว ผมก็ใส่ลงในกล่องโฟมเลยครับ…ก็กล่องใส่น้ำแข็งขนาด 5 กก. นั่นแหละ ใบละ 35 เอง (ประมาณ) จากนั้นเอา Heat Pack มา ฉีกซองด้านนอกออก แล้วเอามาเขย่าครับ… ผมเขย่าอยู่สัก 2-3 นาที มันจะเริ่มอุ่นอ่อนๆ ก็เอาวางทับไปบ่นห่อปลาเลย ปิดกล่องโฟมพันด้วยเทปให้หนาพอที่อากาศภายนอกจะเข้าไปไม่ได้ละครับ เท่านั้นเอง…ผลออกมาคือ ความชื่นชมของลูกค้ารายแรกของผม…และจบลงด้วยการเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน…เขาส่งเงินใส่ซองธรรมดามาให้เพิ่ม เพราะค่าส่งเกิน (จริงๆกำไรครับ เหลือแค่พอค่าอาหารปลาสักเดือนนึงเอง) ออเดอร์เพิ่ม และให้ Heat Pack แบบ 24 ชม.มาอีก 10 ชิ้น…(Heat pack มีหลายขนาดนะครับ คิดตามจำนวน ชม.ที่ให้ความร้อน ใช้จริงอาจจะนานกว่าที่ระบุครับ)

ต่อมาผมก็เริ่มได้แจ้งเกิดบน aquabid เพราะเพื่อนชาวฝรั่งเศสรายนี้ เขาลง Feed Back ให้ครบทั้งๆที่ปลาตาย ออกสตาร์ทก็มาประมาณ 7 ตัวแล้วครับ (การ bid ปลา เขาอาจ bid น้อยตัว แต่เพิ่มจำนวนในขั้นตอนส่งปลาได้ครับ ผมว่าเป็นเทคนิคที่ดีในการจำหน่ายนะครับ) ลูกค้าต่างชาติหลายๆรายนะครับ เท่าที่สังเกตุ บางทีเขาจะไม่สนใจ ผู้ขายรายใหม่ๆเลย โดยเฉพาะพวกที่มี record มากๆ แต่สำหรับผู้ซื้อที่เป็นพ่อค้าคนกลาง เขาชอบและจะหาทางต่อรองให้เราขายเขาในราคาถูกมากๆ ต้องระวังครับ…ผมมีลูกค้าสั่งปลากัดสีเดี่ยวแดงมากขึ้น บางทีส่งทีละ 8-9 ตัวต่อราย ทั้งบน bid และติดต่อตรง…สนุกครับ…ภาษาอังกฤษที่เรากลัว เพราะเราใช้ไม่เป็น เริ่มถูกแทนที่ด้วยการใช้ภาษาง่ายๆ ไม่เน้น ไวยกรณ์หรืออะไรอีก บางทีใช้สัญลักษณ์ช่วย…เพียงแค่นี้รอดแล้วครับ…

สิ่งสำคัญที่ผมพยายามยึดที่สุดคือ…อย่าหลอกลวงลูกค้าครับ…คุณภาพของสินค้าต้องเป็นไปตามกำหนด สมบูรณ์ที่สุด ถ้าไม่ดีเราต้องรีบติดต่อเขา เพื่อขอเปลี่ยนตัวหรือยกเลิกทันทีครับ…ลูกค้าหลายรายยอมที่จะรอเราส่งปลาในอีก 2 อาทิตย์ทั้งที่จ่ายเงินแล้ว…จุดสำคัญเล็กๆน้อยๆสำหรับผู้ขาย อีกอย่าง…ถ้าเราทำไม่ดี…เราดับครับ..ไม่ดับคนเดียวนะ พาคนไทยเน่าตามไปอีกหลายคน…ถือเป็นความสามัคคีเลยนะครับ สามัคคีแบบไม่นัดหมาย…

ฟาร์มผมเติบโตขึ้นทีละนิด โดยหลักของผมคือ พยายามอย่าตามตลาด เรามาใหม่ ไม่มีต้นทุนมาก่อนครับ คือไม่มีปลาหลัก ไม่มีชื่อเสียง เราต้องสร้างขึ้นมาก่อน ผมเลือกที่จะทำปลากัดหม้อ เพราะเรามีเวลา มีคน มีสถานที่เหมาะที่จะทำแบบนั้น เราหาตลาดระบายปลากัดหม้อทุกตัวได้หมด แม้จะได้ตัวละ 4 บาทก็เถอะ (กำไรแล้วครับ ทำครอกนึง 700-1100 ไม่กำไรไงล่ะ) ผมเริ่มควบคุมสีปลามาตั้งแต่เริ่มเข้าวงการ และที่ทำมาเริ่มนิ่งในปลายปี 2003 นี่เอง สีที่ทำออกมาได้คือ แดง ขาว น้ำเงิน เทา และดำออคิด… ผมอยู่รอดมาจากปลาเหล่านี้เอง…เน้นคุณภาพเป็นหลักครับ…ช่วงนั้นคนหนีไปฮิตปลากัดป่าหน้าเคลือบๆกันหมด ปลาหม้อสีเดี่ยวจึงหาทรัพยากรมาพัฒนาได้ง่าย…

ช่วงเดือน พ.ย.เช่นเดียวกัน ประสบการณ์ทำให้เรารู้ว่า อย่าหยุดอยู่กับที่ครับ…และผมเริ่มมองปลา ละเอียดขึ้น การทำปลา ผมจะเน้นการคุมสายตัวเมีย เพราะตัวเมียดีๆ สวยๆ หายากและแพง…เราทำตัวเมียมารอสิครับ พัฒนาให้ใกล้เคียงความคิดเรา ปลาตัวผู้สวยๆนิ่งๆน่ะ เกลื่อนเมือง หาเมื่อไรก็มีถูกกว่าด้วยครับ…ครั้งนั้น ผมเห็นทองแดงครับ ราคามันตกลงแล้ว…ผมมองเห็นว่ามันเป็นปลาที่มีศักยภาพในตัวสูงมาก…มันมีอะไรฝังในสายเลือดมาก ผมเลยตัดใจซื้อมาจากข้างถนน ฝั่งตรงข้ามพิพิธภัณฑ์เด็ก ในราคาคู่ละ 70 บาท…และนั่นก็การนำปลากัดป่าสายพัฒนาเข้ามาในฟาร์มเป็นครั้งแรก…และเอา ตัวผู้แมส เข้ามาอีก 2-3 ตัวในรอบถัดมา…จินตนาการต้องมีครับ…เราจะทำอะไรให้ได้อะไร อย่าไปคิดมากเลย คิดแบบง่ายๆแล้วทำไป แดง + แดง = แดง ทำนองนี้…

วันนึง…ต้องบอกว่าเป็นเหมือนวันที่เป็นจุดเริ่มต้นปลากัดป่าพัฒนาจริงๆเลยก็ว่าได้…พี่อรรถ เข้ามาหาผม พร้อมกับพ่อแม่พันธุ์ปลากัดป่าพัฒนา ที่ผมมองเห็นแล้วต้องบอกว่า โห…ปลาอะไรกันนี่…ผมไม่เคยเห็นปลากัดป่าพัฒนาตัวไหน มันเคลือบมิดหมดทั้งตัวแบบนั้นมาก่อน…มันทำให้ผมลดระยะเวลาจากศูนย์มาเป็นเก้าสิบในทันที…สิ่งแรกที่ทำคือการยืนสายเดิมครับ…ปลากัดชุดนี้ถูกแตกออกไปหลายสาย พร้อมกับยึดสายเดิมไว้ไม่ให้ผิด…ขณะเดียวกันก็มีการเตรียมการเพาะไขว้เพื่อเตรียมทำลูกสับ…เพื่อใช้ในการแก้ไขปัญหาเลือดชิดด้วย…

ผมมีแนวคิดในการทำปลากัดโดยพยายามไม่ใช้ระบบ In breed โดยตรง…เพราะยิ่งทำมันก็ยิ่งอ่อนแอจากปัญหาเลือดชิด ผมจะทำในลักษณะการไขว้สาย ซึ่งจำเป็นต้องใช้พ่อแม่พันธุ์ที่มีความนิ่งในสายเลือดพอสมควรหลายๆครอกที่มีสีในลักษณะเดียวกันมาทำ ซึ่งมีความยุ่งยาก และทำให้ได้ผลดังใจหวังช้ากว่าแบบผสมภายในครอกหรือระหว่างรุ่นพ่อแม่กับรุ่นลูก แต่การทำแบบที่ผมใช้ มันน่าจะเป็นการแปลงสายเลือด เพิ่มความแข็งแรงและผมถือว่าเป็นการพัฒนาสายพันธุ์โดยตรง หากเราทำได้ผลของมันจะออกมาในลักษณะที่ไม่เหมือนใคร และเป็นเอกลักษณ์ เป็นลักษณะเฉพาะไปเลย แต่ก็ต้องอดทนกันหน่อยครับ…

สำหรับบทความขี้โม้ ผมขอปิดไว้เพียง 2 ภาคแรกก่อนนะครับ…จริงๆยังมีเรื่องโม้กันอีกมาก อ่านแล้วพยายามแกะดูนะครับ…บางอย่างก็มีคำตอบในนั้นอยู่แล้ว ขอบคุณครับที่พยายามอ่านจนจบ ภาค 3 คงอีกสักพักครับ

BACK           NEXT