โม้เกี่ยวกับปลากัดภาคพิเศษ

ข้อแนะนำ… สำหรับคนอยากเดินในวงการนี้… ถือเป็นโม้ภาคพิเศษ นะครับ…

คนที่อยากหารายได้พิเศษโดยการเพาะปลากัดจำหน่าย มาหาผมเยอะ… มีทั้งแบบอยากทำเป็นอาชีพ… และเสริม… หรืองานหลักงานรอง ทำนองนั้น… ผมบอกได้เลยว่า… ไม่เคยขัดขวางใครและสนับสนุนให้ตามกำลังที่ทำให้ได้… แต่จะบอกข้อดีข้อเสียก่อนทุกครั้ง… เพราะ… มันสามารถทำให้คุณ… มีรายได้เสริม…จากไม่กี่พัน… ไปจนหลักแสน… เพราะระบบการทำ การส่ง มันไม่แตกต่างกันนักหรอก… มันจะทำให้เราแตกไลน์ได้… แต่ก็อาจจะทำให้เจ๊งหมดเป็นแสนได้หรือหมดชื่อไปเลยก็ได้… ดาบ 2 คม…
… อันดับแรก… ดูกำลังตัวเองก่อน… เรามีเวลาต่อวันมากแค่ไหน… สถานที่มีแค่ไหน… ประสบการณ์มีแค่ไหน…
เวลา/วัน… ต้องมีอย่างน้อยการให้อาหารกะเปลี่ยนน้ำ…ทุกวัน การล้าง การเพาะ… ยังทำเสาร์อาทิตย์ได้… คุณมีเวลาติดต่อลูกค้าไหม… มีเวลาถ่ายรูปไหม… ถ่ายเป็นไหม… ภาษาอังกฤษพอดิ้นไปได้ไหม… สรุปคือดูพื้นฐานของตัวคุณเอง… ถ้าบางอย่างขาด… จะทดแทนได้อย่างไร… เช่นจ้างคนมาดูแบบผม เป็นต้น
สถานที่… จะวางได้กี่บ่อ มีโหลได้กี่ใบ… อากาศเหมาะสมไหม น้ำเป็นไง… ไกลจากแหล่งพันธุ์แหล่งจำหน่ายหรือเปล่า… เช่นไปอยู่ซะตาก… จะส่งปลาขายทางไหน… ต้องคิดล่วงหน้าครับ…
ประสบการณ์… เพาะปลาได้กี่ตัว… หากต่ำกว่า 100/ครอก… ไม่รอดแน่… ต้องทำจนวนได้ตามใจสั่ง… เช่นต้องเกิน 300 ก็ต้องได้… จริงๆมันได้มากกว่านี้… เอาแค่ขั้นต่ำ… มองปลาออกไหม… ดูเป็นไหม… สวยยังไง… ทำไมถึงสวย… จะพัฒนายังไง… ซึ่งบางอย่างจะตามมาเองเมื่อเรามีประสบการณ์มากขึ้น…

…อันดับสอง… ลงมือทำ… เอาจากอันดับแรกมาคิด… ควรจะมีกี่บ่อ กี่โหล… ไม่มีประสบการณ์อะไรเลย… ยังไม่เคยเพาะ แต่สั่งบ่อที 30 โหลอีก 500… ระวังเจ๊ง… จม… หรือหากสายป่านยาว กำลังทรัพย์มีพอก็เอาเถอะ…
อย่าลืมพิจารณาด้วยว่าสายพันธุ์ปลาจะเอาจากไหน… รู้ๆกันว่าสายดีๆเขาไม่ปล่อยกัน… อย่าไปอ้อนวอนเลย… เว้นปึ๊กกันจริงๆเท่านั้น… ดีไม่ดีเขาบอกโอเคปล่อยให้ กลับเป็นปลาเกรดรองก็ได้… ผมเจอมาเยอะ… ไปตระเวณหาปลาสับสาย… พอถามก็บอกหรอก… ชัวร์ครับ… ในรุ่นเขาสีนี้หมด… ผมทำออกมาเกล็ดเดินเป็นปลาป่าเลยก็มี… ดังนั้น… เชื่อใจตัวเองเถอะ… มั่นใจตัวเองเถอะ…
อดทนและพัฒนาไป… เมื่อคุณยังไม่มีสายหลัก… จงเพาะมันให้เยอะที่สุดเท่าที่จะมีปัญญา… เลือกสีที่อยากทำไว้… หากบ่อมีน้อย… เลือกทำแค่สีเดียว… อย่าวิ่งตามตลาด… ไม่ใช่มีบ่ออยู่ 3-4 บ่อ… จะทำมันซะ 4 สี… แล้วไปซื้อปลาคนอื่นมาทำ… เมื่อไรมันจะนิ่ง… พัฒนาไปทีละสี… ยิ่งคุณมีบ่อน้อย… ต้องละเอียด… ทำแบบเน้นๆ… ทำชนิด…ออกมาสวยสุดๆไปเลย… ทนพัฒนาไป 1 ปี ก็ต้องยอม 2 ปี ก็ต้องยอม… ดังนั้น สายป่านสำคัญ… ส่วนพวกบ่อเยอะ… อย่างน้อยๆในการทำรุ่นแรกๆตอนยังไม่มีสายหลัก… คุณยังเอาปลาที่ทำได้ขายลงลังในราคาต่ำ มาจุนเจือค่าอาหารได้ ผมถึงเน้นว่าต้องทำจำนวน…

… อันดับ 3 … ปลาที่ทำได้… คัดหัวปลามาพิจารณาตลอด… เครื่องเป็นไง ทรงเป็นไง… ต้องแก้ทางไหน… ถ่ายรูปแล้วโพสต์ตามที่ต่างๆให้มากๆ… เขาจะรู้ จะจำ ที่แน่ๆ จะมีคำแนะนำออกมา… และเป็นการซ้อมของเราด้วย…

… อันดับ 4 … เมื่อมีสายหลักๆแล้ว… โปรโมท หนักๆ… ทำแบบเดียวกะข้อ 3 นั่นแหละ… แต่เริ่มเปิดจำหน่าย… คุมสายให้นิ่ง… ผมอยู่รอดมาจากวิธีนี้ก่อนจะเติบโตมาทำสีอื่นและทำปลาอื่น… ก่อนนี้เด่นอยู่ตัวเดียวคือ หม้อแดง… ต่างประเทศต้องการทั้งๆที่เขานิยมฮาร์ฟมากกว่า…
จากจุดนี้… ต้องทำให้เหมือนเป็นตราติดตัวไปเลย… เช่น นึกถึงฮาร์ฟแดง…ต้อง bettaboy77 เป็นต้น… รายได้คุณจะเริ่มจากจุดนี้… และจะนำพาเราไปรู้จักคนอีกหลายๆคน… เพราะเวลาเขาออเดอร์ปลามา… เราจะต้องเอาปลาไปส่งผ่านคนอื่น… เพราะเราไม่มีปลาอื่นขายไง… และจากจุดนี้… หากปลาคุณมันเตะตาและทำรายได้ได้มาก… ก็จะมีปัญหาตามมาคือ… คู่แข่ง… ทั้งๆที่ไม่ได้อยากแข่ง… เขาจะมาแข่งเอง… ขึ้นกับว่าปลาที่คุณทำมันสวยขนาดไหน… เช่นตอนสีทองออกมา… ราคาสูงปรี๊ด… ถัดมาไม่กี่เดือน เกลื่อนเต็มตลาดเลย… แต่คุณจะอยู่ได้… หากรักษาและพัฒนาคุณภาพต่อเนื่อง… เพราะเขาจะจำว่าปลาสีนี้ต้องของเรา…หรือมีชื่อติดปากลูกค้าว่า… เราเป็นคนนึงที่ทำปลาสีนี้ได้สวย… และนั่นคือที่มาของรายได้…

…อันดับ 4 … รักษาสายพันธุ์ และพัฒนาสีอื่นต่อ… ไม่มีใครอยู่ได้ด้วยปลาสีเดียว… ทำตัวอื่นออกมา… หากทำได้ดี… รายได้คุณจะมากตาม… จากสั่งซื้อสีเดียว ก็จะมากสีขึ้น… หลายตัวขึ้น… แต่เหนื่อยเท่าเดิม… ขณะเดียวกัน… ระวังการก๊อปปี้… สายหลุดครั้งเดียว… ปลาคุณอาจจะจบไปเลย…

… อันดับ 5 … อย่า งก… เห็นปลาราคาดี… ปั๊มจำหน่ายซะ… ยิ่งมีมาก ยิ่งเกร่อ… ทำให้เป็นของหายาก… นานๆมาที มาทีน้อยๆ… ดีกว่า… กินน้อยแต่ราคาสูง… เท่ากับคุณทำจำนวนน้อย… เหนื่อยน้อยกว่าในรายได้ที่เท่ากัน… พัฒนาต่อไปเรื่อยๆ… เสนอปลาอื่นตลอด… หากลุ่ม… หาแหล่ง เพื่อเราจะได้จำหน่ายปลาได้มากขึ้น… ซึ่งก็คือการเปิดช่องทางหารายได้นั่นแหละ…

… สุดท้าย… การรักษาคุณภาพ… การบริการ… ต้องไม่พลาดการโต้ตอบ email ไม่ว่าจะมีปลาหรือไม่มีก็ตาม อยากขายหรือไม่อยากขาย… ลูกค้าเขาถึงกันหมด… ผมอ่านเจอชาวต่างชาติตำหนิคนไทยบ่อยๆ… หรือ QB ก็เคยโดนตำหนิ… เขาถามไปตามสมาชิก QB แต่ไม่มีใครตอบเลยเพราะเขาอยู่บราซิลมันส่งยาก… ไม่ถูกต้อง… ต้องตอบ… ส่วนจะขายได้ไม่ได้อีกเรื่องหนึ่ง…
การวางแผนการตลาด วางแผนการผลิตก็สำคัญ… กำหนดออกมาว่าเมื่อไรจะทำตัวไหนขาย… ตัวไหนที่ต้องทำต่อเนื่อง… เป็นปลาจำนวน ตัวไหนขายแบบปลาเกรด… หากผลิตเองไม่ทัน… จะต้องไปซื้อมาขาย… ก็ต้องรู้ว่าช่วงไหนจะมีปลาอะไร เอามาสต๊อก… และอย่าไปเอาเปรียบกันเอง… ไปกดราคากันเอง… มันต้องอยู่ร่วมกันในวงการ… เขาอยู่ได้… เราก็จะอยู่ได้… รายได้เขามากพอ… ปลาเขาก็จะดี… เพราะไม่ต้องไปลดต้นทุน… เราก็จะได้ปลาดี…

… ทำไปแบบนี้แล้วคุณจะไปรอด… แต่สังเกตไหมว่า สายป่านต้องยาวพอ… จะมากแค่ไหนขึ้นอยู่กับคุณ